آخه چرا ؟

 مگه من چی کم دارم که تو می خوای ؟

 مگه من واست کم گذاشتم از عشقم ؟

 آخه چرا من و نمی خوای ...

 دارم کم کم به این همه غم عادت می کنم ...

 دارم کم کم باور می کنم که دیگه نیستی ... اما من نمی خوام ... می خوام همیشه عاشقه تو بمونم ...

می خوام همیشه دیوونت بمونم ، می خوام همیشه منتظرت بمونم ... تنهام نذار ...

 می دونم داری واسه همیشه می ری ...  

 می دونم چند وقته دیگه باید شاهده شکستنه خودم باشم ... می دونم ...

 کاش می تونستم کاری کنم ...

 نمی دونی این روزا حالمو ...

 هر شب گریه ... نمی تونم لباسه مشکیم و درآرم ...

 وقتی نباشی دنیا و آرزویی نیست واسم ...

 وقتی نباشی شادی نمی خوام ... وقتی نباشی تو دنیام ، دیگه نمی خندم ...

 هیچ وقت نمی خندم ، لباسه رنگی نمی پوشم ... وقتی نباشی منم نیستم ، یه مرده ی متحرکم ...

وقتی از دنیام بری ، منم می رم ... می رم تا یه بهونه باشی واسه رفتنم ... می رم تا بدونی همه ی بهونه ی زندگیم بودی ...

وقتی نباشی بهونه ای هم نیست ، امیدی به دنیا نیست ...

 بدونه تو و فکرت ، نمی تونم ادامه بدم ...